strona główna
 
MONA-3W
     
Wprowadzenie 
MONA-3W 
MONA-FB 
Użytkownicy 
Wymiana danych 
Zamówienie 
Komunikaty 
Kontakt 
Aktualizacje 
  

Najnowsza wersja: MONA-3W powstała w wyniku transformacji technologicznej poprzedniej edycji systemu (MONA-FB). System został dostosowany do wielowarstwowej architektury intranetowej z wydzielonym centralnym serwerem bazy danych i aplikacji oraz aplikacją kliencką w technologii www. MONA-3W pozwala na dostęp do interfejsu użytkownika za pomocą standardowej przeglądarki internetowej bez konieczności instalowania dodatkowego oprogramowania na stacjach roboczych, dzięki czemu można uzyskać znacznie większą dostępność systemu dla pracowników muzeum, minimalizując jednocześnie wymagany wkład pracy administratorów systemu. MONA-3W oprócz dostosowania do nowoczesnej architektury systemów intranetowych wprowadza także kilka innowacji funkcjonalnych stając się jednym z najnowocześniejszych systemów muzealnych na świecie.

MONA-3W powstała i będzie rozwijana na mocy porozumienia o współpracy zawiązanego pomiędzy firmą S SOFT Biuro Usług Informatycznych oraz firmą Pentacomp Systemy Informatyczne S.A..

Model licencjonowania (i tym samym cena licencji) bazuje wyłącznie na liczbie obiektów własnych zgromadzonych w muzeum i nie dotyczy liczby stanowisk czy użytkowników korzystających z systemu.
W ofercie dostępne są usługi szkoleniowe z zakresu funkcjonowania i obsługi MONA-3W, usługi digitalizacji zbiorów oraz wsparcie serwisowe i nadzór autorski.

Istnieje także możliwość pełnego wykorzystania funkcji MONA-3W i prowadzenia ewidencji w zdalnym systemie teleinformatycznym w modelu przetwarzania określanym jako „przetwarzanie w chmurze” (ang. Cloud Computing), gdzie Zamawiający płacąc miesięczną subskrypcję za użytkowanie oprogramowania MONA-3W jako usługi (ang. Software as a Service) nie musi ponosić opłat z tytułu zakupu licencji i sprzętu, czy też instalowania i administrowania oprogramowaniem, a dane pozostają cały czas pod jego kontrolą.


  Główne obszary merytoryczne systemu MONA-3W.

  Elektroniczny inwentarz obiektów

umożliwia zarządzanie pełną informacją ewidencyjną oraz merytoryczną na temat obiektu muzealnego rozumianego jako zabytek (muzealium, dobro kultury) lub przedmiot dla różnych gałęzi zbiorów spotykanych w muzeach: malarstwo, rzeźba, grafika, rzemiosło artystyczne (w tym ceramika, meble, tkaniny, szkło, metale szlachetne), numizmaty, archiwalia, rękopisy, starodruki, militaria, teatralia, fotografia, zbiory etnograficzne, zbiory archeologiczne, zabytki architektoniczne. Główne funkcje dostępne dla użytkownika w obszarze elektronicznego inwentarza obiektów to:

  • rejestracja nowych obiektów oraz modyfikacja obiektów już zarejestrowanych, w tym gromadzenie danych identyfikacyjnych zabytku: atrybucja, pochodzenie, wartość w dniu nabycia, czas i miejsca powstania, materiał, techniki wykonania, wymiary, ewentualnie waga oraz określenie cech charakterystycznych;
  • rejestracja obiektów o charakterze grupowym: zespołów i obiektów złożonych;
  • precyzyjne klasyfikowanie obiektów m.in. zgodnie z ich rodzajem, cechami fizycznymi, ikonografią, przynależnością do danego działu czy lokalizacją w muzeum;
  • zapisywanie opracowań merytorycznych dotyczących obiektów, w tym opisów naukowych i popularnonaukowych (przygotowanych do publikacji w Internecie), dawnej atrybucji, historii obiektu, bibliografii dotyczącej obiektu;
  • zapisywanie funkcjonujących równolegle, synonimicznych tytułów nazw obiektów oraz dawnej numeracji danego muzealium;
  • rejestrowanie informacji o ewentualnych prawach autorskich do obiektu i monitorowanie wykorzystania obiektów, do których prawa autorskie nie wygasły;
  • centralne zarządzanie słownikami prostymi i hierarchicznymi wykorzystywanymi do tworzenia opisu obiektu;
  • zapisywanie informacji w wielu językach z wykorzystaniem czcionek z innych niż łaciński alfabetów (chiński, cyrylica, hebrajski, grecki, japoński, arabski), hierogramów i ligatur oraz zarządzanie wielojęzycznymi opisami i słownikami;
  • tworzenie opisów z wykorzystaniem edytora pozwalającego na formatowanie wprowadzanego tekstu, w tym: pogrubienie, pochylenie, podkreślenie, przekreślenie, zmiana koloru i kroju czcionki, wypunktowanie, wstawienie linków;
  • wyszukiwanie i przeglądanie danych o obiektach zarejestrowanych w inwentarzu;
  • sporządzanie raportów i wydruków dotyczących wybranego obiektu (np. karty ewidencyjne, karty magazynowe, noty merytoryczne) lub dla grup/list obiektów (dowolne zestawienia z wizerunkami lub bez);
  • precyzyjne rozliczenia stanu zbiorów oraz wydruk ksiąg inwentarzowych w tradycyjnej formie.

Zakres informacji o obiekcie gromadzonych w ramach elektronicznego inwentarza jest dostosowany do:
  • standardu „Categories for the Description of Works of Art.” (CDWA) przygotowany przez The J. Paul Getty Trust.
  • Rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 30 sierpnia 2004 w sprawie zakresu, form i sposobu ewidencjonowania zabytków w muzeach (Dz. U. 2004 r., nr 202 poz. 2073);
  • Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. (tekst jednolity: Dz. U. 2002 r. Nr 101 poz. 926, ze zm.).

  Inwentarz dokumentacji multimedialnej

umożliwia zarządzanie pełną informację ewidencyjną oraz merytoryczną na temat wszelkich materiałów cyfrowych (zdjęcia, nagrania dźwiękowe, filmy) oraz dokumentacji wizualnej (fotografie, negatywy, diapozytywy, mikrofilmy, kserokopie) związanych z obiektami muzealnymi, twórcami, wydarzeniami muzealnymi (np. wystawami) czy pracami konserwatorskimi. Inwentarz dokumentacji multimedialnej tworzy centralne repozytorium plików multimedialnych wykorzystując udostępnione na potrzeby systemu zasoby dyskowe w postaci dysków wewnętrznych serwera lub zewnętrznej macierzy dyskowej (np. typu NAS), ale może też współpracować z zaawansowanymi, zewnętrznymi systemami obsługi multimediów utrzymującymi własne repozytoria. Główne funkcje dostępne dla użytkownika w obszarze inwentarza dokumentacji multimedialnej to:

  • rejestracja nowych oraz modyfikacja zarejestrowanych uprzednio dokumentów multimedialnych, w tym gromadzenie informacji o twórcy/autorze, dacie i miejscu wykonania oraz postaci i rodzaju multimedium;
  • automatyczny zapis nowych multimediów cyfrowych w postaci źródłowej do repozytorium plików multimedialnych;
  • automatyczna rejestracja informacji technicznych o plikach multimedialnych dotyczących takich aspektów jak wielkość i format pliku oraz rozdzielczość obrazu czy próbkowanie dźwięku;
  • automatyczne tworzenie podczas zapisu do repozytorium wymaganych miniatur zdjęć w rozdzielczościach określonych konfiguracyjnie, przeznaczonych do umieszczania na kartach ewidencyjnych lub wykazach oraz do publikacji w Internecie;
  • tworzenie na żądanie dodatkowych miniatur w rozdzielczościach wybranych z listy ustalonej konfiguracyjnie;
  • automatyczne przetwarzanie masowe plików multimedialnych, w tym automatyczne łączenie plików z obiektami o ile nazwy lub atrybuty plików pozwalają na jednoznaczne identyfikowanie obiektów powiązanych z tymi plikami (np. numer inwentarzowy jest częścią nazwy pliku);
  • rejestrowanie informacji o ewentualnych prawach autorskich do dokumentu multimedialnego i monitorowanie wykorzystania takich multimediów, w szczególności generowanie ostrzeżeń o braku odpowiednich praw autorskich do publikacji;
  • wyszukiwanie i przeglądanie danych o dokumentach multimedialnych zarejestrowanych w inwentarzu, w tym śledzenie powiązań danego multimedium z obiektami, twórcami, wydarzeniami czy konserwacjami;
  • zarządzanie sprzedażą wizerunków, w tym sporządzanie umów licencyjnych oraz archiwizowanie informacji o realizacji postanowień umów licencyjnych i miejscach publikacji danego dokumentu multimedialnego;
  • sporządzanie raportów i wydruków dotyczących wybranego dokumentu multimedialnego lub listy multimediów (fiszki, koperty, nalepki, opisy płyt CD/DVD/BD);
  • wydruk inwentarzy dokumentacji multimedialnej w tradycyjnej formie.

Zakres informacji o multimediach gromadzonych w ramach inwentarza dokumentacji multimedialnej jest dostosowany do:
  • standardu IPTC (International Press Telecommunications Council) Photo Metadata Standards: IPTC Core and IPTC Extension;
  • opracowania „Standardy w procesie digitalizacji obiektów dziedzictwa kulturowego”. Red. G. Płoszajski. Warszawa 2008.

  Pozamuzealny i wewnętrzny ruch obiektów

umożliwia zarządzanie ruchem muzealiów, w tym przygotowywanie wymaganych dokumentów formalnych dla udokumentowania ruchu pozamuzealnego (wydania z muzeum, przyjęcia do muzeum, przekazy, zwroty) oraz dokumentów ruchu wewnętrznego (protokoły, asygnaty, pokwitowania). Główne funkcje dostępne dla użytkownika w obszarze pozamuzealnego i wewnętrznego ruchu obiektów to:

  • rejestrowanie spraw związanych z ruchem muzealiów;
  • opracowywanie listy obiektów, których dotyczy dana sprawa, w tym identyfikowanie ewentualnych kolizji z innymi sprawami uprzednio zarejestrowanymi;
  • optymalizacja interfejsu użytkownika pod kątem najczęściej wykonywanych operacji, np. uproszczenie do minimum operacji stworzenia protokołu wydania z przygotowanej wcześniej umowy wypożyczenia;
  • przygotowywanie wydruków umów i protokołów (w tym odpowiednich wykazów obiektów, opinii stanu zachowania oraz uwag dodatkowych) na podstawie zgromadzonych w systemie danych o obiektach i kontrahentach;
  • weryfikacja spełnienia warunków umożliwiających użyczenie obiektów (m.in. kompletność opisu obiektu, odpowiedni stan obiektu, dostępność dokumentacji multimedialnej, aktualność przygotowanej oceny stanu zachowania);
  • tworzenie różnorodnych zestawień dotyczących użyczanych obiektów, np. list pakingowych czy też dodatkowych list kontrolnych;
  • automatyczna rejestracja przemieszczeń obiektu, w tym możliwość rejestracji lokalizacji zewnętrznych (poza muzeum);
  • rejestracja powiązań między dokumentami należącymi do jednej sprawy w celu odtworzenia pełnej historii zdarzeń w ramach danego ruchu obiektu;
  • obsługa wystaw objazdowych, w tym śledzenie przemieszczeń własnych obiektów, a także przyjmowanie i wydawanie obcych obiektów biorących udział w wystawie objazdowej;
  • dostęp do jednolitego rejestru umów związanych z ruchem obiektów, przechowującego dokumenty w postaci zeskanowanej po podpisaniu, pozwalającego na sprawną weryfikację zobowiązań kontrahentów wobec muzeum i odwrotnie;
  • monitorowanie przebiegu użyczenia obiektu, w tym kontrola przestrzegania terminowości zwrotu obiektów oraz odnotowywanie faktu realizacji przez kontrahenta postanowień umowy;
  • wydruk ksiąg depozytów i ksiąg ruchu w tradycyjnej formie.

  Obsługa nabytków

umożliwia zarządzanie informacjami o nabytkach (m.in. darach, zakupach, przekazach), w tym przygotowywanie wymaganych dokumentów formalnych dla udokumentowania procedur przekazywania zabytków do zbiorów muzealnych. Główne funkcje dostępne dla użytkownika w obszarze obsługi nabytków to:

  • rejestrowanie spraw związanych z nabywaniem obiektów w drodze zakupu, daru lub przekazu;
  • przygotowywanie wydruków umów, aktów darowizn, protokołów (w tym odpowiednich wykazów obiektów, opinii stanu zachowania oraz uwag dodatkowych) na podstawie wprowadzonych do systemu danych o nabywanych obiektach i kontrahentach;
  • wydruk księgi wpływu w tradycyjnej formie.

  Elektroniczny obieg spraw

umożliwia automatyzację sterowania przepływem pracy w ramach procesów realizowanych w muzeum (m.in.: proces sprzedaży wizerunków, proces nabycia obiektów, proces konserwacji, proces digitalizacji, proces wypożyczenia obiektów); ogranicza biurokrację i obieg dokumentów papierowych; znacznie usprawnia wymianę informacji między działami muzeum; umożliwia monitorowanie i zwiększenie efektywności realizowanych procesów.

  Kwerendy (proste, złożone, tematyczne)

umożliwia wyszukiwanie informacji dotyczących obiektów, rejestrów, bibliografii, dokumentacji multimedialnej, ruchu obiektów, dokumentów umów, protokołów, wystaw i innych, spełniających żądane kryteria; wybrane informacje można posortować oraz wydrukować bądź zapisać do plików oraz wykorzystać do sporządzania różnego rodzaju wykazów i zestawień, katalogów wystawowych, not katalogowych, wydruku kart naukowych, magazynowych czy ewidencyjnych a także do stworzenia rejestrów (grup obiektów) oraz bezpośrednio do modyfikacji danych o obiektach.

  Statystyki oraz sprawozdania dla GUS i MKiDN

umożliwia rozliczenia ilościowe i wartościowe obiektów i dokumentów (protokołów, umów, nabytków, depozytów) zgodnie z wprowadzonymi kryteriami (okres sprawozdawczy, dział muzeum, typ i klasyfikację zliczanych obiektów, rodzaju zestawienia); sporządza okresowe sprawozdania dla GUS oraz MKiDN; otrzymane wyniki mogą być wydrukowane w formie tabel lub wyeksportowane do plików w różnych formatach.

  Skontrum

umożliwia rejestrację danych obiektów spisywanych w trakcie skontrum lub spisu z natury; udostępnia narzędzia do podziału pracy związanej ze skontrum na mniejsze fragmenty, wykonywane równolegle przez rożne zespoły lub rozciągnięte w czasie; przygotowuje sprawozdania: wykaz obiektów niespisanych (brakujących); wykaz obiektów niespisanych – wydanych z muzeum, wykaz spisanych fragmentów obiektów, wykaz obiektów spisanych wielokrotnie a także wykaz różnic w stosunku do poprzednich spisów skontrowych; precyzyjnie rozlicza stan spisanych zbiorów; umożliwia wykonanie sprawdzenia na bazie kodów graficznych lub tagów RFID, w które mogą być wyposażane obiekty; generuje listy kontrolne na bazie oznaczeń graficznych lub tagów RFID przypisanych do danej lokalizacji; automatycznie aktualizuje dane o lokalizacji obiektów na podstawie informacji podanych w trakcie skontrum.

  Elektroniczna ewidencja prac konserwatorskich

gromadzi szczegółowe informacje o przebiegu i wynikach prac konserwatorskich związanych z poszczególnymi obiektami; obejmuje zarówno opinie stanu zachowania jak i pełną dokumentację prac konserwatorskich zgodną z obowiązującym schematem. Główne funkcje dostępne dla użytkownika w obszarze elektronicznej ewidencji prac konserwatorskich to:


  • rejestracja wszystkich prac konserwatorskich prowadzonych przy obiektach obejmujących wydawanie opinii stanu zachowania oraz planowe konserwacje danego obiektu;
  • generowanie na podstawie danych obiektu i dostępnych dokumentów multimedialnych odpowiednich kart oceny stanu zachowania obiektów, które po naniesieniu oznaczeń dokumentujących bieżący stan zachowania obiektu są dołączane w postaci zeskanowanej do danego rekordu oceny stanu zachowania;
  • dołączanie materiału multimedialnego do oceny stanu zachowania oraz opisu prac konserwatorskich;
  • generowanie na podstawie danych obiektu i dostępnych dokumentów multimedialnych pełnej dokumentacji prac konserwatorskich zgodnej z obowiązującym wzorcem;
  • opracowywanie tabel stratygraficznych w postaci elektronicznej za pomocą dedykowanego edytora umożliwiającego odpowiednie oznaczanie graficzne warstw.

Zakres informacji gromadzonych w ramach elektronicznej ewidencji prac konserwatorskich jest dostosowany do:
  • Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 23 lipca 2003 r. (Dz. U. 2003 r. nr 162, poz. 1568).
  • „Schematu dokumentacji prac badawczych, konserwatorskich i restauratorskich” opracowany przez Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków.

  Moduł udostępniania informacji o obiektach

umożliwia wytypowanie obiektów opracowanych merytorycznie do udostępnienia w Internecie; zapewnia możliwość publikowania wybranych materiałów multimedialnych (wizerunków cyfrowych) razem z opisem merytorycznym; umożliwia równoległe udostępnianie wielu wersji językowych opisu obiektu; zapewnia natychmiastową publikację wytypowanych informacji; ściśle współpracuje z platformą portalową PentaGaleria.

 


S SOFT Biuro Usług Informatycznych, tel./faks: 22-646-24-94; kom. 603-290-502, 03-126 Warszawa, ul. Picassa 11/9